“Dare”
posted on 27 Dec 2009 22:38 by landoa
“Dare”
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ม่านเปิด
เด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งเล่นอยู่ในงานฉลองใหญ่
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ดั่งภาพทรงจำรางเลือนหรือฟิล์มหนังเก่า
หญิงสาว ณ เบื้องหน้าของเด็กน้อยเป็นเพียงเงาพร่า
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ราวอักษรจากตำราหรือส่วนหนึ่งของมนตรา
ความของหญิงสาวยังเจนชัดขัดกาลเวลา
.
..
....
“อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเด็กคะน้อง”
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
พลัน, เวลาหยุดนิ่ง
นิ้วเด็กน้อยชี้ไปยังอุปกรณ์สีดำสนิท
.
..
....
“ผมอยากได้กล้องถ่ายวีดีโอครับ”
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
เบื้องหลังอุปกรณ์สีดำสนิทมีชายหนุ่มนายหนึ่ง
ข้อมือซ้ายเขาขยับเพื่อปรับแว่นสายตา
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
แม้ยังคะนึงถึงความทันสมัยของตัวแว่น
นิ้วมือทั้งสิบของเขายังคงเคาะอยู่บนแป้นพิมพ์ของเครื่องจักรกลน้อย
.
..
....
แกรก
.
..
.....
แกรกๆ
.
..
....
หากมองไปทางด้านข้างจะเห็นแผ่นเสียง ปกเพียงพิมพ์สั้นๆ “Dare To Dream”
ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยหลังชายตามอง
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ทุกอย่างเป็นระเบียบ เพียงปลายเสื้อกาว์นยาวเกยประตูตู้อยู่ข้อหนึ่ง
เด็กหนุ่มถอนหายใจอีกหนึ่งครั้ง เสียงนั้นพอดีจังหวะกับเสียงลม
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
เสียงเพลงดังขึ้นเป็นบทเพลงคลาสสิคมีระดับ
ชายหนุ่มถอนหายใจอีกครั้งหนึ่ง จึงกดรับโทรศัพท์
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ประตูห้องเปิดออก ภายหลังการขยับของประตูตู้
ชายหนุ่มปัดเศษด้ายที่ชายเสื้อกาว์นหน้าตู้ และสะพายกล้องเดินออกไป
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ประตูห้องที่ปิดตามหลังมีเพียงถ้อยคำเขียนสั้นๆ
“I don’t dare to dream, I dare to do”
.
..
....
เบื้องหน้าของชายหนุ่ม, ผู้คนหลากทิศมารวมตัวกัน
ชายหนุ่มเพียงถอนหายใจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนพึงรำพันกับแสงอรุณ
.
..
....
“ต่อไปนี้กรูจะไม่บรรยายเสียงตอนพิมพ์แล้ว เมื่อยนิ้วโคตรๆ”
.
..
....
ม่านปิด
Finale
.
..
....
(or not!?)
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ม่านเปิด
เด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งเล่นอยู่ในงานฉลองใหญ่
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ดั่งภาพทรงจำรางเลือนหรือฟิล์มหนังเก่า
หญิงสาว ณ เบื้องหน้าของเด็กน้อยเป็นเพียงเงาพร่า
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ราวอักษรจากตำราหรือส่วนหนึ่งของมนตรา
ความของหญิงสาวยังเจนชัดขัดกาลเวลา
.
..
....
“อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเด็กคะน้อง”
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
พลัน, เวลาหยุดนิ่ง
นิ้วเด็กน้อยชี้ไปยังอุปกรณ์สีดำสนิท
.
..
....
“ผมอยากได้กล้องถ่ายวีดีโอครับ”
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
เบื้องหลังอุปกรณ์สีดำสนิทมีชายหนุ่มนายหนึ่ง
ข้อมือซ้ายเขาขยับเพื่อปรับแว่นสายตา
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
แม้ยังคะนึงถึงความทันสมัยของตัวแว่น
นิ้วมือทั้งสิบของเขายังคงเคาะอยู่บนแป้นพิมพ์ของเครื่องจักรกลน้อย
.
..
....
แกรก
.
..
.....
แกรกๆ
.
..
....
หากมองไปทางด้านข้างจะเห็นแผ่นเสียง ปกเพียงพิมพ์สั้นๆ “Dare To Dream”
ชายหนุ่มถอนหายใจเล็กน้อยหลังชายตามอง
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ทุกอย่างเป็นระเบียบ เพียงปลายเสื้อกาว์นยาวเกยประตูตู้อยู่ข้อหนึ่ง
เด็กหนุ่มถอนหายใจอีกหนึ่งครั้ง เสียงนั้นพอดีจังหวะกับเสียงลม
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
เสียงเพลงดังขึ้นเป็นบทเพลงคลาสสิคมีระดับ
ชายหนุ่มถอนหายใจอีกครั้งหนึ่ง จึงกดรับโทรศัพท์
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ประตูห้องเปิดออก ภายหลังการขยับของประตูตู้
ชายหนุ่มปัดเศษด้ายที่ชายเสื้อกาว์นหน้าตู้ และสะพายกล้องเดินออกไป
.
..
....
แกรก
.
..
....
แกรกๆ
.
..
....
ประตูห้องที่ปิดตามหลังมีเพียงถ้อยคำเขียนสั้นๆ
“I don’t dare to dream, I dare to do”
.
..
....
เบื้องหน้าของชายหนุ่ม, ผู้คนหลากทิศมารวมตัวกัน
ชายหนุ่มเพียงถอนหายใจเป็นครั้งสุดท้ายก่อนพึงรำพันกับแสงอรุณ
.
..
....
“ต่อไปนี้กรูจะไม่บรรยายเสียงตอนพิมพ์แล้ว เมื่อยนิ้วโคตรๆ”
.
..
....
ม่านปิด
Finale
.
..
....
(or not!?)
Tags: ensemble42 Comments